Wkład inlay lub onlay lepszy od tradycyjnych uzupełnień?

wpis w: Bez kategorii | 0

Współczesna stomatologia znajduje się na zaawansowanym poziomie. Zabiegi są bezbolesne, urządzenia wysokiej jakości, materiały wytrzymałe i respondujące z kolorystyką zęba. Istnieje także możliwość rekonstrukcji rozległego ubytku trwałym, estetycznym wkładem koronowym Inlay/Onlay. Co warto wiedzieć na temat jednego z najnowocześniejszych rozwiązań stomatologicznych?

Co to są wkłady Inlay/Onlay?

Inlay, Onlay – to wkłady koronowe wykonywane w laboratorium protetycznym na zamówienie dentysty. Gotowy wkład za pomocą cementu adhezyjnego zostaje nałożony w miejscu ubytku zęba. Aby zastosować ten specjalny rodzaj plomby, konieczne jest wykonanie wycisku szczęki po likwidacji ogniska próchnicy i indywidualnym opracowaniu zęba. Na tej podstawie przygotowywany jest indywidualny wkład z porcelany lub kompozytu.

Wskazaniem do wykonania zabiegu jest odbudowa miejsc stycznych, szczególnie jeśli tkanki zęba uległy głębokiemu zniszczeniu. Metoda Inlay/Onlay nie stosuje się po leczeniu endodontycznym. W takim przypadku korzystniej jest zastosować wkład koronowo-korzeniowy i estetyczną koronę.

Rodzaje wkładów Inlay/Onlay

Inlay/Onlay kompozytowy – charakteryzuje się dużą wytrzymałością i walorami estetycznymi. Stwarza spore możliwości doboru wypełnienia do koloru zęba pacjenta.

Inlay/Onlay porcelanowy – ponieważ porcelanę cechuje wysoki stopień transparencji i stabilność koloru, rozwiązanie takie daje znakomite rezultaty estetyczne. Tłoczona pod ciśnieniem bądź wypalana w laboratorium protetycznym ceramika umożliwia perfekcyjne odtworzenie kształtu zęba wraz z jego punktami stycznymi. Plomba porcelanowa jest bardzo wytrzymała i odporna na ścieranie. Kolejnym atutem takiego materiału jest brak odkładania się płytki bakteryjnej. Warto dodać, że porcelanowe wkłady są obecnie najnowocześniejszymi materiałami dentystycznymi.

Inlay/Onlay złoty – jest to najlepsze rozwiązanie w przypadku sporych ubytków. Złoto jest materiałem wytrzymałym, niepowodującym uczuleń. Co więcej, ma właściwości bakteriostatyczne, co w praktyce oznacza, że przeciwdziała rozwojowi próchnicy wtórnej. Ścieralność tego typu wkładów porównywalna jest do ścieralności szkliwa zębów. Minusem złotych uzupełnień jest ich kolor.

Przebieg zabiegu Inlay/Onlay

Odtwarzanie ubytku za pomocą Inlay/Onlay to praca zespołowa, która trwa zazwyczaj dwa dni. Część kliniczna, czyli przygotowanie zęba, pobranie wycisku, rejestracja okluzji, należy do lekarza stomatologa, natomiast perfekcyjne wykonanie korony to praca techników dentystycznych z laboratorium protetycznego. Na pierwszej wizycie stomatolog zakłada wypełnienie tymczasowe, w celu ochrony ubytku. Kolejny etap stanowi wklejenie wkładu przy użyciu systemów adhezyjnych. Następnie ząb sprawdzany jest pod kątem zgryzu, artykulacji, szczelności brzeżnej oraz stopnia odtworzenia estetyki i przywrócenie funkcji jego powierzchni.

Zalety wkładu Inlay/Onlay:

– bardzo estetyczne,
– znacznie trwalsze niż tradycyjne plomby,
– silne przytwierdzenie do zęba za pomocą klejów żywicznych, gwarantuje dużą wytrzymałość,
– dokładnie odbudowują kształt anatomiczny korony zęba,
– idealna alternatywa dla wypełnienia tradycyjnego,
– nie ulegają przebarwieniom,
– nadają się do rekonstrukcji dużych ubytków, w niektórych przypadkach mogą być alternatywą dla wykonania koron protetycznych,
– zwykle nie występuje nadwrażliwość na oddziaływanie czynników zewnętrznych.

Wady Inlay/Onlay:

– Cena – są znacznie droższe niż tradycyjne wypełnienia.
– Czas — leczenie wymaga dwóch wizyt.
– Zabieg – skomplikowana rekonstrukcja ubytku, wymaga użycia specjalistycznych wierteł, a co za tym idzie, trwa znacznie dłużej niż preparowanie ubytku pod tradycyjne plomby.

Ponieważ w tym przypadku zachodzi potrzeba poświęcenia części zdrowego zęba, decyzja o sposobie leczenia Inlay/Onlay powinna zostać dokładnie przemyślana i skonsultowana ze specjalistą.

Co jeszcze warto wiedzie o wkładach Inlay/Onlay?

Rozwiązania tego typu znajdują szerokie zastosowanie w odbudowie zębów bocznych (trzonowych, przedtrzonowych). W przypadku zębów przednich lepszym rozwiązaniem są licówki bądź korony.

Ponieważ wkłady Inlay/Onlay tworzone są na podstawie wycisku, istnieje możliwość dokładnego odwzorowania anatomicznego kształtu zęba – z uwzględnieniem naturalnych guzków, bruzd i zagłębień. A to pozwala perfekcyjne dopasowanie leczonego trzonowca lub przedtrzonowca do zębów przeciwstawnych i sąsiednich.

Omawiane uzupełnienia ułatwiają precyzyjną rekonstrukcję punktów stycznych z sąsiednim zębem, co jest niezwykle trudne w przypadku tradycyjnych plomb. Inlay/Onlay sprawdza się również w ubytkach pod-dziąsłowych.

Wkłady Inlay/Onlay są znacznie twardsze niż tradycyjne plomby. Powód? W laboratorium są one poddawane specjalnym procesom polimeralizacji i utwardzania. Takie rozwiązanie sprawia, że w uzupełnieniach tych, nie powstają mikroszczeliny wywołujące nawroty próchnicy.

Chociaż odbudowa zęba wkładami Inlay/Onlay jest czasochłonna, na takie rozwiązanie warto zdecydować się przede wszystkim ze względów estetycznych. Ząb rekonstruowany omawianą metodą praktycznie nie różni się od naturalnych zębów.

Dlaczego Inlay/Onlay jest lepszy od tradycyjnej plomby?

Tradycyjne wypełnienie przygotowane bezpośrednio w gabinecie dentystycznym nie może równać się z wkładem wykonanym w specjalistycznym laboratorium pod względem estetyki, trwałości, szczelności. Trwałość i szczelność Inaly/Onlay zapewnia skuteczną ochroną przed próchnicą wtórną i przeciekami. Na tym jednak nie koniec. Plomby klasyczne nieco zmieniają objętość podczas utwardzania lampą, czego konsekwencją bywają naprężenie pomiędzy uzupełnieniem a ścianą zęba. W przypadku niewielkiego ubytku nie ma to znaczenia, jednak jeśli ubytek jest spory, może dojść do utraty połączenia pomiędzy zębem a plombą .

Wkłady Inaly/Onlay wykonywane cyfrowo w gabinecie

Dzisiejszy rozwój stomatologii cyfrowej pozwala na bezpośrednie skanowanie zęba w jamie ustnej i na tej podstawie przy wykorzystaniu odpowiedniego oprogramowania zaplanowanie w kilkanaście minut przyszłego wkładu. Następnie powstały plik STL przesyłany jest na urządzenie końcowe. Frezarkę protetyczną lub specjalnie dedykowaną drukarkę 3D. Jeśli klinika dysponuje taką drukarką, to w zależności od wielkości i kształtu wkładu można go wykonać w czasie od kilkunastu do kilkudziesięciu minut. Oczywiście ta metoda wymaga bardzo zaawansowanego technologicznie sprzętu i specjalistycznej wiedzy od personelu kliniki.